گزیدهی کتاب تسخیرشدگان
جمعه, ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۲، ۰۷:۴۳ ق.ظ

نوشتهی «فئودور داستایوسکی»
ترجمه «علیاصغر خبرهزاده»
نشر «نگاه»
صفحهی 213
«آنچه در قالب نثر، گستاخی و بیادبی جلوه میکند، شعر میتواند توضیح دهد و بیان کند.»
صفحهی 263
محقق شده که علت اصلی ناراحتی و درد و رنج این قبیل اشخاص که ناگاه ... به جمع سرشناسی راه مییابند، دستهای آنان است که نمیدانند آن را به طرزی شایسته کجا قرار دهند.
صفحهی 301
یک درد و رنج واقعی و حتمی امکان دارد که یک آدم ترسو و سطحی را گاهی به یک آدم مصمم و ثابتقدم بدل کند، البته مدتش کوتاه است؛ وانگهی دیده شده است که ابلهان، بر اثر درد و رنج واقعی و حقیقی، فرزانه شدهاند، مسلّم باز هم برای مدتی کوتاه؛ این خاصیت درد و رنج است.
صفحهی 324
«ابداً مایل نیستم که با بدگویی از خویشتن، دیگران را به ستایش خویش وادار کنم.»
صفحهی 347
«انسان بدبخت است، چون که نمیداند که خوشبخت است: تنها به این علت و بس. اساس مطلب هماین است، هماین! کسی که به این نکته پی ببرد بیدرنگ خوشبخت خواهد شد!»
صفحهی 738
«خوشبختی فراوان را برای شما آرزو نمیکنم! بسیار کسالتبار است.»
- ۹۲/۰۲/۲۰